Skip to main content

Kopje koffie er bij?



Het is nog vroeg..of ik bedoel.. het was weer vroeg. Tijd is natuurlijk subjectief, eigenlijk heb ik nog amper geslapen, tig keer wakker en blij dat het weer ochtend was. Normaliter beginnen de vogeltjes al om een uur of 4 te fluiten en te zingen. Maar “vanmorgen” was het vooral de regen die ik hoorde kletteren op het dak van caravan en voortent. Ik besluit er maar samen met Rink om kwart voor zes uit te gaan. Theetje drinken en journaal kijken. Het weer voorspelt niet veel goeds. Ik moet denken aan al die arme mensen die in hun tentje met kleine kinderen ergens in Nederland op een camping staan. Na een dag ben je hier wel flauw van kan ik je zeggen. Ik niet, ik voel me verwend, gezegend.. en zet de kachel lekker aan, maak koffie en ga me bedenken wat ik deze lange natte dag eens ga doen. 

Straks eerst even een poosje werken. Inmiddels ben ik weer begonnen en het gaat de ene dag beter dan de andere dag. Maar ik ben blij dat ik er weer langzaamaan de draad weer aan het oppakken ben. Verder zal de dag er uit zien als de meeste andere dagen op de camping. Deze bestaat vooral uit niets doen, beetje lezen, haken, netflixen en babbelen met mijn campingburen. 

Best saai eigenlijk, maar ik ben ook wel een beetje saai denk ik. Ik hou van rust, niet te veel prikkels en lekker in mijn eentje zijn. Ik zoek de mensen wel op als ik er behoefte aan heb.. of nodig ze uit, wat op zijn tijd zeker heel gezellig is. Ik geniet dan enorm, babbel lekker mee en verzorg graag iedereen van een hapje en een drankje. Maar als de rust in weder gekeerd en iedereen is weer naar huis... dan geniet ik misschien nog wel meer. 

Ooit was dat eigenlijk wel heel anders. Toen ik jong was, kon je me wel de hekkensluiter noemen. Wilde geen feestje missen en ging het liefst van vrijdagavond tot zondagavond op stap. Door de week bij vriendinnen borrelen, mijn vaders bier meegesmokkeld in fietstassen of een ander soortig flesje drank wat niet te pruimen was. Maar och, wat gaf het, er zat alcohol in.

Het zal wel met ouder worden te maken hebben. Al moet ik zeggen dat Rink wel graag op visite gaat en nooit naar huis wil. Iedereen is altijd welkom, mag lang blijven, eet mee en als het moet staat er ook wel een bed. Niet dat ik niet gastvrij ben, maar ik vind het op een gegeven moment wel eens klaar. Dan wil ik weer in mijn coconnetje kruipen.. En er zijn altijd uitzonderingen hoor.. bij een aantal mensen (en ik zal geen namen noemen) heb ik dat eigenlijk niet en vind ik het oprecht jammer dat ze weer weggaan. Maar die zijn op 1 hand te tellen en dat ik ze (te) weinig zie helpt daar ook aan bij. 

Maar goed, ik dwaal weer af.. Ik ga nog maar een kop koffie pakken, straks richting douche lopen en daarna rustig starten met werken..netflixen, lezen en haken en als ik het goed heb schijnt volgende week de zon. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Weg naar verlossing...

24 mei, 2020 Eigenlijk ben ik nooit echt tevreden geweest met mijzelf en daarmee bedoel ik mijn uiterlijk … Eigenlijk is dat niet helemaal waar. Ik denk dat het tot een jaar of 12/13 prima was. Het begon met een brilletje, een opmerking hier en daar. Het pesten op de lagere school in de laatste klas. Ik denk dat dit alles bijgedragen heeft aan mijn onzekerheid. Achteraf heb ik het me allemaal veel te veel aangetrokken. Maar zeg dat maar eens aan een meisje van die leeftijd. Die ziet dat niet...helaas. Had ik het maar gezien, dan was het allemaal anders gelopen. Ik heb jaren gekampt met een eetstoornis, wat begon op mijn 17e. Inmiddels heb ik het wel onder controle, maar soms komt dat stemmentje weer om de hoek en dan valt het niet altijd mee. Ik denk dat je een eetstoornis voor life hebt, niet voor even helaas.  Om mijn verhaal niet te lang te maken..maken we even een sprongetje. Na 3 kinderen, inclusief lang borstvoeding geven. Waren mijn boobies niet meer wat het geweest was....
Post a Comment
Read more

Microgeluk

Ken je die term toevallig? ... Micro geluk?  Ooit, een paar jaar geleden kende ik iemand die maar weinig van haar erf kwam en het vooral moest hebben van de kleine dingen in het leven. Ze noemde deze momentjes micro gelukjes en sindsdien heb ik dat eigenlijk over genomen.  Met name als het even niet lekker gaat is het soms best fijn als je stil kan staan bij deze hele kleine dingen. Nu gaat het met mij al een hele tijd niet zo lekker en grotendeels probeer ik dat te negeren... Maar soms is dat lastig, ik verval dan in chagerijnigheid, mopperigheid en negativiteit.. Het is ook best lastig als je hele korte nachten maakt met continu pijn.. dan rust je gewoonweg niet uit.. en ik blijf dat onuitstaanbaar vinden... raar he? Maar goed, ik had het over die gelukjes en niet over die slapeloze nachten... ;-) Zoals menig facebook volger wel gezien heeft was ik vorige week op vakantie. Een weekje kamperen met mijn lief in het mooie Twentse land. Winterkamperen is misschien nog iets te en...
Post a Comment
Read more

Paardje rijden

Ik zou graag willen zeggen dat ik heel sportief ben. Helaas moet ik bekennen dat dat een beetje overdreven zou zijn. Ik kan wel zeggen dat ik al heel veel verschillende sporten heb gedaan. Zoals bijvoorbeeld ballet.. ik vond het pakje leuk, maar dat dansen was niks voor mij. Niet dat ik het niet kon hoor. Ik ben er inmiddels wel achter dat het niet uitmaakt welke sport ik doe, ik ben overal gemiddeld goed in. Maargoed... ballet dus, daarna voetbal, maar daar moest ik veel te veel voor rennen... Gelukkig vonden ze mij als doelman zeer geschikt. Maar ik vond die harde ballen die op mij afkwamen dan weer geen succes. Dus dat was het einde van mijn voetbalcarrière. Vervolgens werd het atletiek, waterpolo, tafeltennis, badminton, zwemmen, sportschool etc.. etc.. Allemaal geinig voor een paar keer, maar net als veel dingen in mijn leven. Ik ben er snel op uitgekeken.  Toch zijn er heus wel een paar dingen die ik echt heel leuk vind. Skiën bijvoorbeeld... beetje jammer dat ik daarvoor in ...
Post a Comment
Read more