Skip to main content

Het zit hem in het kleine.. 🤓

 


We vragen het ons dagelijks af.. hoe lang moeten we nog.. Corona.. wanneer hebben we het “overwonnen”. Nu wil ik niet de discussie aangaan ..ik ben een gematigd persoon en hou al helemaal niet van dit soort gesprekken. Ieder mens hun eigen visie en ik hou het graag bij het mijne. 

Gelukkig heb ik er nog weinig mee te maken gehad mbt zieke mensen in mijn eigen omgeving. Alleen mijn schoondochter is een keer positief getest en had alleen lichte klachten. Met 3 directe familieleden bij de politie en 1 in de zorg is de kans best groot dat het vaker was voorgekomen denk ik dan. Dus ik prijs mij gelukkig...

Daarnaast heb ik er persoonlijk ook weinig last van. Ik ben graag thuis, hou niet van winkelen, festivals en grote groepen mensen in het algemeen. Ik hou van de natuur.. lekker buiten wandelen, paardrijden of mountainbiken. Helaas is dat toch ook wel steeds drukker geworden, maar gelukkig ken ik rustige plekken waardoor ik er nog weinig last van heb. Daarnaast ben ik gewoon heel graag thuis, kan heel goed alleen zijn en hoef niet perse op visite. 

Soms is het wat onpraktisch, als je een keer uit eten wilt, maar ook dat is niet echt een probleem te noemen. Al snap ik dat dit voor de ondernemers natuurlijk wel is. Net als zoveel andere ondernemers. 

Maar dan kijk ik het nieuws.. wat ik trouwens de laatste tijd uit de weg ga, ..want alleen al van het nieuws te kijken zou je in een zware depressie geraken.. maar dat terzijde. Wat ik eigenlijk zeggen wil is.. relativering, een groot goed. 

Waar wij als Nederlanders het blijkbaar zo moeilijk vinden om concessies te doen, niet op wintersport kunnen, vakantie naar het buitenland, winkelen op zaterdag, feestjes, huisfeestjes etc.. zie ik op het journaal voorbij komen dat er een aardbeving is geweest op Sulawesi.. en dan moet je je eens indenken. Zit je in corona tijd, ben je huis en haard kwijt, misschien zelfs je geliefde. Heb je geen eten, gezondheidszorg en zit je als jonge moeder met 2 kleintjes in een zelfgemaakt tentje.. en dan denk ik.. wat zijn wij westerlingen toch egocentrisch .. want stel je toch een voor.. je kunt een keer niet naar Italie, niet een feestje vieren of een festival bezoeken.. 

Ik heb dan geen woorden en begrijp het niet .. Ik ben alleen maar blij dat ik in Nederland woon, in mijn warme huisje, dat mijn kinderen het goed hebben, dat ik naar buiten kan en een warme jas aan kan trekken. Dat ik eten kan bestellen bij de Jumbo of een pizza kan bestellen bij de lokale pizzeria.. Die mensen op Sulawesi hebben niets, maar hebben wel Corona, net als wij.. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Weg naar verlossing...

24 mei, 2020 Eigenlijk ben ik nooit echt tevreden geweest met mijzelf en daarmee bedoel ik mijn uiterlijk … Eigenlijk is dat niet helemaal waar. Ik denk dat het tot een jaar of 12/13 prima was. Het begon met een brilletje, een opmerking hier en daar. Het pesten op de lagere school in de laatste klas. Ik denk dat dit alles bijgedragen heeft aan mijn onzekerheid. Achteraf heb ik het me allemaal veel te veel aangetrokken. Maar zeg dat maar eens aan een meisje van die leeftijd. Die ziet dat niet...helaas. Had ik het maar gezien, dan was het allemaal anders gelopen. Ik heb jaren gekampt met een eetstoornis, wat begon op mijn 17e. Inmiddels heb ik het wel onder controle, maar soms komt dat stemmentje weer om de hoek en dan valt het niet altijd mee. Ik denk dat je een eetstoornis voor life hebt, niet voor even helaas.  Om mijn verhaal niet te lang te maken..maken we even een sprongetje. Na 3 kinderen, inclusief lang borstvoeding geven. Waren mijn boobies niet meer wat het geweest was....
Post a Comment
Read more

Microgeluk

Ken je die term toevallig? ... Micro geluk?  Ooit, een paar jaar geleden kende ik iemand die maar weinig van haar erf kwam en het vooral moest hebben van de kleine dingen in het leven. Ze noemde deze momentjes micro gelukjes en sindsdien heb ik dat eigenlijk over genomen.  Met name als het even niet lekker gaat is het soms best fijn als je stil kan staan bij deze hele kleine dingen. Nu gaat het met mij al een hele tijd niet zo lekker en grotendeels probeer ik dat te negeren... Maar soms is dat lastig, ik verval dan in chagerijnigheid, mopperigheid en negativiteit.. Het is ook best lastig als je hele korte nachten maakt met continu pijn.. dan rust je gewoonweg niet uit.. en ik blijf dat onuitstaanbaar vinden... raar he? Maar goed, ik had het over die gelukjes en niet over die slapeloze nachten... ;-) Zoals menig facebook volger wel gezien heeft was ik vorige week op vakantie. Een weekje kamperen met mijn lief in het mooie Twentse land. Winterkamperen is misschien nog iets te en...
Post a Comment
Read more

Paardje rijden

Ik zou graag willen zeggen dat ik heel sportief ben. Helaas moet ik bekennen dat dat een beetje overdreven zou zijn. Ik kan wel zeggen dat ik al heel veel verschillende sporten heb gedaan. Zoals bijvoorbeeld ballet.. ik vond het pakje leuk, maar dat dansen was niks voor mij. Niet dat ik het niet kon hoor. Ik ben er inmiddels wel achter dat het niet uitmaakt welke sport ik doe, ik ben overal gemiddeld goed in. Maargoed... ballet dus, daarna voetbal, maar daar moest ik veel te veel voor rennen... Gelukkig vonden ze mij als doelman zeer geschikt. Maar ik vond die harde ballen die op mij afkwamen dan weer geen succes. Dus dat was het einde van mijn voetbalcarrière. Vervolgens werd het atletiek, waterpolo, tafeltennis, badminton, zwemmen, sportschool etc.. etc.. Allemaal geinig voor een paar keer, maar net als veel dingen in mijn leven. Ik ben er snel op uitgekeken.  Toch zijn er heus wel een paar dingen die ik echt heel leuk vind. Skiën bijvoorbeeld... beetje jammer dat ik daarvoor in ...
Post a Comment
Read more