Skip to main content

Po?,...

Anderhalve week po...
Ik hoor je denken “po” ?... dat is een interessant woord voor “post operation”. 😁
Mijn herstel gaat zoals in de vorige post voorspoedig. Ik heb het dan voornamelijk over het helen van de wonden en het verkleuren naar een normale huidskleur van mijn bovenlijf. Toch... als ik in de spiegel kijk herken ik dat stuk van mijn lijf totaal niet. Ik moet echt een stukje naar boven kijken wil ik zien dat ik het ben.. dat is best gek, dat mijn hoofd niet meer bij een deel van mijn lijf past. Ik denk dat het een kwestie van wennen is. Dat je het op een gegeven moment niet meer ziet. Of er tenminste niet meer op let. Daar hoop ik op. Dat ik niet ga letten op anderen, dat ik me ga afvragen of ze het zien? Wat ze zullen denken enzovoorts. Natuurlijk moet ik me daar vervolgens niets van aantrekken...
Ik ben benieuwd of me dat lukt. Ik ga het in elk geval proberen.
(Maar nu ik het even terug leest denk ik .... stel je niet aan, er is waarschijnlijk niemand die het zal zien.. al helemaal niet met kleren aan.)

Eigenlijk had ik gehoopt dat ik na de operatie als herboren mijn bed uit zou springen. Dat al mijn klachten als de noorderzon zouden verdwijnen. Maar ik merk helaas het tegenovergestelde. Nu ik de medicatie aan het afbouwen ben, komen de klachten hard weer terug. Afgelopen nacht heb ik weer geen oog dicht gedaan en het feit dat ik alleen op mijn rug mag/kan liggen helpt ook niet mee. Overal heb ik kussens liggen om het wat comfortabel te maken, maar het helpt geen r**t. (Reet, maar ik wil het netjes houden).

Ik zeg tegen mijzelf.. neem je tijd, doe het nu niet overhaast.. zoiets heeft tijd nodig. I know, maar ik ben zo ontzettend ongeduldig ... Ik wil weer fietsen, paardrijden, zelfs stallen uitmesten, wandelen, toch ook wel weer aan het werk gaan.. al is vrij zijn best leuk, maar niet als je niets kunt/mag en al helemaal niet in Corona tijd. Ik ben dus eigenlijk dubbel zielig 😅

Maar goed, genoeg gezeurd.. de zon schijnt (een beetje).. de tv bied onuitputtelijke tv aan, ik kan schrijven, lezen, luieren... Tegen de tijd dat ik alles weer vol energie kan, kijk ik vast met weemoed terug naar deze heerlijke relaxte tijd van leven...   dus ik spreek mijzelf maar even streng toe en zeg.. “geniet er van, voor je het weet is het voorbij” 💋💋

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Weg naar verlossing...

24 mei, 2020 Eigenlijk ben ik nooit echt tevreden geweest met mijzelf en daarmee bedoel ik mijn uiterlijk … Eigenlijk is dat niet helemaal waar. Ik denk dat het tot een jaar of 12/13 prima was. Het begon met een brilletje, een opmerking hier en daar. Het pesten op de lagere school in de laatste klas. Ik denk dat dit alles bijgedragen heeft aan mijn onzekerheid. Achteraf heb ik het me allemaal veel te veel aangetrokken. Maar zeg dat maar eens aan een meisje van die leeftijd. Die ziet dat niet...helaas. Had ik het maar gezien, dan was het allemaal anders gelopen. Ik heb jaren gekampt met een eetstoornis, wat begon op mijn 17e. Inmiddels heb ik het wel onder controle, maar soms komt dat stemmentje weer om de hoek en dan valt het niet altijd mee. Ik denk dat je een eetstoornis voor life hebt, niet voor even helaas.  Om mijn verhaal niet te lang te maken..maken we even een sprongetje. Na 3 kinderen, inclusief lang borstvoeding geven. Waren mijn boobies niet meer wat het geweest was....
Post a Comment
Read more

Microgeluk

Ken je die term toevallig? ... Micro geluk?  Ooit, een paar jaar geleden kende ik iemand die maar weinig van haar erf kwam en het vooral moest hebben van de kleine dingen in het leven. Ze noemde deze momentjes micro gelukjes en sindsdien heb ik dat eigenlijk over genomen.  Met name als het even niet lekker gaat is het soms best fijn als je stil kan staan bij deze hele kleine dingen. Nu gaat het met mij al een hele tijd niet zo lekker en grotendeels probeer ik dat te negeren... Maar soms is dat lastig, ik verval dan in chagerijnigheid, mopperigheid en negativiteit.. Het is ook best lastig als je hele korte nachten maakt met continu pijn.. dan rust je gewoonweg niet uit.. en ik blijf dat onuitstaanbaar vinden... raar he? Maar goed, ik had het over die gelukjes en niet over die slapeloze nachten... ;-) Zoals menig facebook volger wel gezien heeft was ik vorige week op vakantie. Een weekje kamperen met mijn lief in het mooie Twentse land. Winterkamperen is misschien nog iets te en...
Post a Comment
Read more

Paardje rijden

Ik zou graag willen zeggen dat ik heel sportief ben. Helaas moet ik bekennen dat dat een beetje overdreven zou zijn. Ik kan wel zeggen dat ik al heel veel verschillende sporten heb gedaan. Zoals bijvoorbeeld ballet.. ik vond het pakje leuk, maar dat dansen was niks voor mij. Niet dat ik het niet kon hoor. Ik ben er inmiddels wel achter dat het niet uitmaakt welke sport ik doe, ik ben overal gemiddeld goed in. Maargoed... ballet dus, daarna voetbal, maar daar moest ik veel te veel voor rennen... Gelukkig vonden ze mij als doelman zeer geschikt. Maar ik vond die harde ballen die op mij afkwamen dan weer geen succes. Dus dat was het einde van mijn voetbalcarrière. Vervolgens werd het atletiek, waterpolo, tafeltennis, badminton, zwemmen, sportschool etc.. etc.. Allemaal geinig voor een paar keer, maar net als veel dingen in mijn leven. Ik ben er snel op uitgekeken.  Toch zijn er heus wel een paar dingen die ik echt heel leuk vind. Skiën bijvoorbeeld... beetje jammer dat ik daarvoor in ...
Post a Comment
Read more