Liekepiekster

Ik zou graag willen zeggen dat ik heel sportief ben. Helaas moet ik bekennen dat dat een beetje overdreven zou zijn. Ik kan wel zeggen dat ik al heel veel verschillende sporten heb gedaan. Zoals bijvoorbeeld ballet.. ik vond het pakje leuk, maar dat dansen was niks voor mij. Niet dat ik het niet kon hoor. Ik ben er inmiddels wel achter dat het niet uitmaakt welke sport ik doe, ik ben overal gemiddeld goed in. Maargoed... ballet dus, daarna voetbal, maar daar moest ik veel te veel voor rennen... Gelukkig vonden ze mij als doelman zeer geschikt. Maar ik vond die harde ballen die op mij afkwamen dan weer geen succes. Dus dat was het einde van mijn voetbalcarrière. Vervolgens werd het atletiek, waterpolo, tafeltennis, badminton, zwemmen, sportschool etc.. etc.. Allemaal geinig voor een paar keer, maar net als veel dingen in mijn leven. Ik ben er snel op uitgekeken.  Toch zijn er heus wel een paar dingen die ik echt heel leuk vind. Skiën bijvoorbeeld... beetje jammer dat ik daarvoor in ...

Zoals jullie misschien wel weten zijn we al heel wat jaren in het bezit van huisdieren. Honden, vissen katten..  Ik heb een jaar of 10 een cattery gehad en uiteindelijk ben ik daar mee gestopt. Mensen vragen mij wel eens, mis je het niet? Maar om eerlijk te zijn kan ik volmondig nee zeggen. Natuurlijk mis ik die kleine frummeltjes, die mooie momenten tijdens de geboorte. Dat je moederpoes bij kan staan en ze al haar vertrouwen aan jou geeft. Dat geeft een band voor altijd wat niemand me meer af kan pakken. Maar ik zeg nee omdat het me ook veel stress en verdriet heeft gebracht en dat was voor mij gewoon veel te zwaar.   Nou ben ik er niet echt mee opgegroeid, de liefde voor dieren. Mijn moeder was altijd wel een dierenvriend, maar mijn vader helemaal niet. Zelf was ik altijd al gek op alle dieren. Paarden vooral.. ooit wilde ik er een voor mijzelf. Maar tot op heden is dat nog niet gelukt.... Maar goed.. je kunt niet alles hebben en we moeten realistisch blijven. Gelukkig...

Het is nog vroeg..of ik bedoel.. het was weer vroeg. Tijd is natuurlijk subjectief, eigenlijk heb ik nog amper geslapen, tig keer wakker en blij dat het weer ochtend was. Normaliter beginnen de vogeltjes al om een uur of 4 te fluiten en te zingen. Maar “vanmorgen” was het vooral de regen die ik hoorde kletteren op het dak van caravan en voortent. Ik besluit er maar samen met Rink om kwart voor zes uit te gaan. Theetje drinken en journaal kijken. Het weer voorspelt niet veel goeds. Ik moet denken aan al die arme mensen die in hun tentje met kleine kinderen ergens in Nederland op een camping staan. Na een dag ben je hier wel flauw van kan ik je zeggen. Ik niet, ik voel me verwend, gezegend.. en zet de kachel lekker aan, maak koffie en ga me bedenken wat ik deze lange natte dag eens ga doen.  Straks eerst even een poosje werken. Inmiddels ben ik weer begonnen en het gaat de ene dag beter dan de andere dag. Maar ik ben blij dat ik er weer langzaamaan de draad weer aan het oppakken ben....

Zelf acceptatie.. Mijn nieuwe lijf begint al aardig te wennen. Ik moet zeggen dat het best mooi is geworden. Rink, mijn lief zegt nog wel eens.. ik snap best dat het moeilijk is. Maar eigenlijk valt het best mee. Ik ben vrij nuchter en het is gewoon zoals het is.. dit is mijn nieuwe ik en dat is best ok. Ik weet zeker dat er vrouwen zijn die het minder getroffen hebben.. zelfs zonder littekens. Dus is er geen ruimte om daar over te zeuren en te klagen.  Want dat laatste doe ik naar mijn inziens al meer dan genoeg. Dagelijks heb ik pijn, ben ik vermoeid, tot ik er beroerd van wordt. Het minste wat ik doe lijd tot een uitputtingslag. Ik wordt daar soms ook wel verdrietig van, ik ben nog zo jong, maar voel me vaak 80. Ik probeer wel hoor. Zoals van de week. Stukje fietsten.. heerlijk, half uurtje wandelen (wat al iets minder was) of even een uurtje naar de paarden. Niet eens rijden, maar gewoon ff kletsen, (te lang) staan en kwartiertje longeren.. Ik wil het niet opgeven en stil zitte...

Grote boodschap Klinkt heel veelbelovend, maar eigenlijk is de titel nogal bedriegelijk... Want wat doe je als je heden ten dagen, 2020 kampeert en al het sanitair met rood lint is afgesloten.. Met andere woorden..Je zou maar hoge nood hebben. Dan is 3 minuten naar huis best lang... Gierend door de bocht met samen geknepen billen is geen aanrader.. dat kan ik je uit ervaring alvast wel vertellen. Maar soms heb je gewoon geen andere optie... Nu hebben we gewoon een toilet aan boord hoor en die werkt prima. Daar kunnen alle boodschappen op gedaan worden. Maar dat is eigenlijk voor mij een no go... Je kunt je misschien voorstellen dat zo’n caravan niet bijster groot is. Ons bed is naast het toilet (hoofdeinde om precies te zijn). Dus om daar nu een flinke bolus in te leggen vinden wij eigenlijk geen optie. Plasjes geen probleem en wc papier ook liever niet, daar hebben we een apart bakje voor. Los daarvan, je zal maar degene zijn die het chemisch toilet moet legen. ... Ik ben...

Na een vliegende start na de operatie ben ik momenteel weer even terug geroepen... letterlijk en figuurlijk. Vol goede moed en mijzelf compleet negerend deed ik bijna net of er niets gebeurd was. Eigenlijk dacht ik na 2 weken al wel weer aan het werk te kunnen. Ook de slapeloze nachten vol pijn was ik na een paar uur opstarten gemakshalve snel vergeten. Helaas, mijn lijf was het niet eens met mijn negerende gedachten. Vorige week kreeg ik een ontsteking op het “drielandenpunt” klinkt heel raar misschien. Maar dit is waar alles samenkomt.. Ik zal maar niet in detail treden, maar ethisch ziet het er niet uit en het is nog best pijnlijk ook. Redelijk in paniek, (zo hypochondrisch ben ik wel) belde ik met de arts... mevrouw, rustig aan, veelvuldig spoelen en droog houden was het advies. Dus zo gezegd zo gedaan.. ik bleef spoelen.. maar beter werd het niet. Nu, 5 dagen verder is er zelfs aan de andere kant ook een ontsteking bij gekomen. Ik was nog vergeten te vertellen dat de verpl...

We zijn er bijna... ken je dat tv programma van omroep Max waarbij mensen op leeftijd een rondreis met caravan maken? Slow tv noemen ze het .... Door er alleen maar naar te kijken geniet ik al met volle teugen. Ik ben er uit, ik wil dat later als ik groot ben ook. Nu is het zo dat ik met mijn 47 nog te piep ben waarschijnlijk, maar toch denk ik dat ik er nu al tussen zou passen. Ik hou zo van dat relaxte, de rust, natuur, stadjes en bezienswaardigheden bezoeken... geweldig. Nu is Rink iets ouder, dus waarschijnlijk “mag” ik al eerder mee dan verwacht. 🤪 We kamperen al jaren.. menig kampeerder zal zeggen dat het weinig met kamperen van doen heeft. Maar voor mij is dit het geluk, mijn eigen klein huisje op wielen die me overal naar toe brengt waar ik... en mijn lief (want die stuurt) heen brengt. Eigenlijk waren we een beetje verwent. Er werd alleen gekampeerd in de zomer en dan vooral zo zuidelijk mogelijk. 3 weken per jaar mocht ons heiligdom naar buiten, waarna hij weer vo...